5 febbraio 2014

Της Σιωπής

Εκείνα που δεν έλεγες ποτέ, ακριβώς εκείνα,
έδιναν αίμα στα λόγια που έλεγες κι έμεναν στον αέρα
μετέωρα, διφορούμενα, σαν ανεξήγητοι ήχοι
νυχτερινής μελλοντικής μουσικής. Τώρα
δεν έχεις τίποτα να πεις, αφού δεν έχεις τίποτα να κρύψεις.
      Η σιωπή
σε κλείνει ολόσωμον έξω απ’ τα γεγονότα
ν’ ακούς τις νεανικές μοτοσικλέτες κάτω στον παραθαλάσσιο δρόμο,
ν’ ακούς και τα σφυρίγματα των πλοίων «Σάμαινα»,
    «Ίκαρος», «Αιγαίο»,
που αρμενίζουν νυχτόημερα σ’ εναλλασόμενες μπουνάτσες
    και φουρτούνες
με τελικό τους προορισμό το μέγα, σκοτεινό Αγκυροβόλειο.


Γιάννης Ρίτσος
Καρλόβασι, 7. VΙΙΙ. 87




Constantine Manos: The Boston Symphony Orchestra. Boston, Massachusetts, 1958

2 commenti:

  1. Il fantasma dell'opera... :-)
    Bello scatto!

    RispondiElimina
  2. traduzione italiana:


    DEL SILENZIO


    Le cose che non dicevi mai, proprio quelle
    davano sangue alle parole che dicevi e che restavano in aria
    sospese, ambigue, come note inspiegabili
    di una futura musica notturna. Ora
    non hai più niente da dire, giacchè non hai niente da
    nascondere. Il silenzio
    ti chiude completamente fuori dagli eventi
    a sentire le giovani motociclette giù sulla litoranea
    a sentire i fischi delle navi "Sàmena", "Ikaros", "Egeo",
    che navigavano giorno e notte tra alterne bonacce e tempeste
    con destinazione finale il grande Ormeggio oscuro.


    Ghiannis Ritsos

    RispondiElimina

Archivio blog

chi sono

La mia foto
Utopia, Italy
Artista sinestetica - ricercatrice di verità